Positiviteit

Hallo beste mensen,

Vandaag zijn we er weer met een nieuwe tekst, ditmaal over positiviteit. Positiviteit is iets heel moois en vandaag heb ik een nieuwe link kunnen leggen over dit onderwerp.

Je hebt misschien wel eens gehoord over omdenken. Positiviteit en omdenken hebben veel met elkaar te maken. Omdenken is een probleemsituatie omzetten in een mogelijkheid. Sommige mensen noemen het “out of the box” denken, ook dit komt in principe op hetzelfde neer.

Het gaat erom dat je niet blijft hangen in je oude denkpatronen, of die van de maatschappij. Oude gewoonten hebben geleid tot het huidige denken. Hiermee bedoel ik niet dat alle oude gewoonten slecht zijn. Waar het om gaat is dat je door ergens op een andere manier naar te kijken, heel veel uit dit moment kan halen. Het gaat juist om dit moment, dit is het moment waarop alles gebeurt. Je hebt de keuze in dit moment om te kijken naar wat is. Om te durven voelen en te ervaren. Wat is er al? Wat kan ik vanuit deze situatie doen?

Positiviteit is in elk probleem een oplossing zien. Je kunt dus op dit moment wat van je “probleem” maken, als je er anders naar kijkt. Dit gebeurt echter niet in één keer. Het hele perspectief dat erin gegraven is, de afgelopen jaren zul je moeten bijwerken als je je visie wil veranderen en dat heeft tijd nodig.

Dat is ook helemaal niet erg, we zijn hier om te leren.

Het kan ook best een beetje raar voelen om in de eerste instantie op een andere manier te kijken dan je al die tijd gewend was. Je ziet ineens de mogelijkheden. Ook zul je dan meenemen dat de situatie mag zijn, zoals het nu is. Puur voelen en observeren, zonder te oordelen. Van daaruit kun je kleine stapjes maken naar een meer vervuld leven. Plezier uit de kleine dingen halen en daarmee je leven verrijken.

Misschien kun je jezelf op een gegeven moment zelfs meer gunnen dan je al deed, dat je het gevoel hebt dat je de kracht hebt om nu iets te doen en daarbij dat je het waard bent om goed voor jezelf te zorgen. De gevoelens horen erbij, dus die mogen zijn.

Op een andere manier denken is het begin van deze kunst. Stel je voor dat je niet meer zou denken dat dingen “nou eenmaal zo zijn”. Achter alles wat er gecreëerd wordt zit een gedachte en nu op dit moment kun jij bepalen welke gedachte dat is. Is dat een negatieve, vanuit het onmogelijke, of is dat een positieve, vanuit het mogelijke, vanuit het nu. Aan jou de keuze.

Groetjes, Pim

Amen.

Metaforen

Dit is een aanvulling op het artikel “inspiratie”.

Voor heel veel waarheden zijn metaforen ontwikkeld. Het is vaak confronterend om de waarheden zo te zien zoals ze zijn, of de waarheid is moeilijk te zien, omdat je het dagelijks voorgeschoteld krijgt. Zo zie je door de bomen het bos niet meer. Een metafoor kan heel handig zijn om een probleem te benaderen, door het een subtiele andere vorm te geven, waardoor je er vanuit een ander perspectief naar kan kijken. Het zijn verhalen, wijsheden, universele waarheden of wetten/ wetmatigheden die telkens naar voren komen. Het is voor mij verleidelijk om allerlei metaforen te gaan uitleggen, die voor mij als inspiratiebron dienen (zie de lijst in het artikel “inspiratie”).

Krachtige metaforen bevatten een sterke kern van waarheid. Om die waarheid te zien, zul je zelf moeten kijken. Je zult zien wat je op dit moment aankan om te zien. Waarheid kan soms namelijk heel overweldigend zijn, het is dan heel gelaagd, wat waarschijnlijk ook maakt waarom je soms iets nog dieper begrijpt dan eerst. Er zijn verschillende niveau’s waarop je de waarheden kunt toepassen en kunt zien. Jij ziet het nogmaals op het niveau, of op de diepte waarop je op dit moment aan toe bent.

Het is ook helemaal niet het doel van metaforen om te beleren. Het is juist een doel om de mogelijkheid te geven om te zien wat is en hoe het is.

Ik zou daarom bijna een betoog houden waarom het goed is dat mensen boeken lezen en kunstvormen, uitingen van inspiratie (kunst= metafoor), te bekijken. Kunstzinnige mensen zien vaak “het grotere plaatje” of de “diepere lagen” en kunnen deze uiten en kwijt in de vorm waarin ze het gieten. De metafoor die ze vormen. Soms is het gewoonweg nodig, want als mensen in de omgeving die gelaagdheid niet snappen, zal er een tekort aan begrip zijn voor de persoon/ kunstenaar in kwestie en die kunstvorm/ metafoor is dan ook een hele goede uitlaatklep voor hem/ haar die voelt en weet dat er diepere lagen zijn.

Dit is een manier om te omschrijven wat kunst is.

Verder denk en weet ik steeds meer, dat we dit soort informatie in deze tijd steeds sneller aankunnen. We zijn toe aan meer, aan de diepere lagen. Langzaam maar zeker steken we als menselijk ras steeds meer de kop boven het zand om te kijken wat er allemaal te zien en te beleven is. Net als in de tijd van de oude Egyptenaren, de oude Grieken, bijvoorbeeld en in de tijd van de Renaissance, waarin men steeds een soort vorm van verlichting herkent in het leven en de wereld.

We zijn toe aan verandering. Geleidelijk aan natuurlijk, ik vind de metafoor van de gebroken mast van het vorige artikel hier wel toepasselijk. We zijn toe aan meer kennis, meer verlichting.

Ik zie het namelijk zo dat de adel en de geestelijkheid en de eeuwen hiervoor het heft in handen hielden en de mensen dom hielden. Mensen die “Meer” wisten en de “diepere lagen zagen” waren ketters en mensen werden bang gemaakt om te bloeien en te groeien, om als het ware boven het in stand gehouden zand uit te kijken, naar wat er meer is. Nu zie ik deze machtsvormen nog steeds, maar dan in andere vormen. Voornamelijk in de grote Bedrijven zie ik de geestelijkheid en in de regeringen zie ik de adel.

Eigenlijk doen de grote Bedrijven nu hetzelfde als de kerk destijds deed met hun macht. Ze houden de mensen klein en dom, de mensen laten dit overigens ook toe, maar het is in ieder geval hierdoor, door deze macht, minder verleidelijk om de kop boven het zand te steken. Het is makkelijker en meer “sociaal acceptabel” om het niet te doen.

Zelfs ik, of vooral ik, want ik ben net als iedereen, maak dit mee in mijn persoonlijke leefomgeving. Terwijl ik zoveel weet en begin te weten over dit soort onderwerpen, hield ik me klein, bang voor wat mijn omgeving van mij vond. Daar heb ik nu nog steeds moeite mee, dit is een van mijn lessen. Daarom is het voor mij nu zo goed dat ik opsta uit het zand, om te beginnen in mijn persoonlijke ontwikkeling, met als uiting dit schrijven wat ik nu doet. Dit verklaart waarom ik nu mijn blog ben begonnen. Ik ben hier ook heel dankbaar voor dat ik dit heb gedurfd.

Aangezien ik in het vorige artikel zei dat alles schakels zijn, neem ik de plaats en de verantwoordelijk in van de schakel die ik ben. Dit is wat ik nu te doen heb, het is een verlangen diep van binnen, ik slaap niet goed als ik nu niet schrijf. Het is vanwege de sociale macht, makkelijk om dit verlangen te onderdrukken. Om er niet mee naar buiten te komen. Ik besef de invloed die ik heb door dit schrijven, te erkennen dat ik menselijk ben en dat er meer is.

Ik ben al behoorlijk ver gekomen. Ik ben in het nu en ik kijk uit naar mijn verdere groei en ontwikkeling op dit gebied. Het is een spannende ontdekkingstocht, net als naar overzee in de 15e eeuw. Als pionier op dit gebied, verruim ik mijn eigen werkelijkheid, net zoals die van de mens. Dit bedoel ik niet om te pushen, want er zijn meer mensen zoals ik. Ik roep op tot dapperheid, om het zelf niet meer in toom te houden, maar de uiting en de expressievorm die je bent tot uiting te laten komen.

Echter alles op zijn tijd. Iedereen heeft alles op zijn eigen moment. De beweging is gemaakt. Alles is in gang gezet. The times,  they are a changing, zoals Bob Dylan het heel mooi verwoordde.

Nogmaals dit is echt geen push of een verzoek. Het is meer een soort statement. Ben lekker jezelf etc. etc. Eigenlijk zou ik nu op moeten houden met adviezen geven, omdat dat precies is wat ik niet wil om te doen. Tenzij er mij om wordt gevraagd.

Ik hou nu mijn mond haha.

Welterusten, slaap lekker (als je daar aan toe bent 🙂 en tot morgen!

Groetjes, Pim

Verbondenheid

We zijn allemaal verbonden. Niet alleen wij mensen, maar ook alles om ons heen, in de natuur, al wat is, het is allemaal met elkaar verbonden.

In de praktijk kun je dit zien aan dingen in de natuur, bijvoorbeeld een wandelende tak. Het is een dier, terwijl het zo veel van een gewone tak weg heeft. Neem bijvoorbeeld ook de overeenkomsten tussen ons en onze huisdieren, bijvoorbeeld poezen. Wij delen dat we ogen hebben, haren, we hebben bloed dat door onze aderen stroomt en een hart dat pulseert. We hebben een skelet, we kunnen beide bang en op onze hoede zijn. We hebben vier ledematen en we hebben nagels en een hoofd/ kop. We hebben tanden, etc. etc. Het ligt zó voor de hand dat je het in het dagelijks leven bijna niet opvalt. Maar in de materiële wereld is alles met elkaar verbonden en alles is een variatie op elkaar, vanuit dezelfde bouwstenen, zie atomen, zie de vier elementen: water, aarde vuur en lucht waaruit alles is opgebouwd.

Zie ook bijvoorbeeld de muziek. We hebben 7 basistonen en nog eens 5 halve tonen, waarmee we oneindig veel muziekstukken en melodieën kunnen maken.

De materiële wereld is echter niet de enige wereld waarin alles met elkaar in verband staat. Ook in de geestelijke wereld is dit blijkbaar zo. Sinds ik het in de gaten heb, lijkt het steeds vaker voor te komen. Ik denk aan iets en ik kom het dezelfde middag op de een of andere manier nog eens tegen, via een bericht van iemand, of via wat dan ook. Blijkbaar is er iets dat ons allen verbindt, dat maakt dat alles gaat zoals het moet gaan. Als je het zo bekijkt is er eigenlijk geen sprake van toeval.

Ik zeg ook niet dat er een “God” is die dit alles regelt. Mijn visie sluit aan bij wat mensen “De wet der Resonantie” noemen.

De wet der Resonantie werkt zo dat gelijk gestemde voorwerpen of dingen met elkaar meetrillen als er één van die dingen wordt geactiveerd. Omdat alles in het universum verbonden is op meerdere gebieden, kunnen allerlei dingen meetrillen. Daarom trek je aan wat je uitzendt, de trilling wordt herkend door degene of datgene dat op dezelfde manier afgestemd is. Volgens mij is het daarom dat mensen bijvoorbeeld op hetzelfde moment iets willen zeggen, elkaar “toevallig” treffen als ze net aan de ander hebben gedacht, etc. etc.

Het is belangrijk om te beseffen dat alles resoneert, als dit werkelijk een wet is (en dat vermoed ik inmiddels). Als je dit begrijpt, snap je dat je een schakel bent in een omvattende wereld en dat je als schakel invloed hebt op wat er om je heen is, zowel veraf als dichtbij, omdat dingen immers resoneren op elkaar. Misschien gaat het wel zo ver dat als jij telkens negatieve gedachten hebt, je exact die negatieve situaties aantrekt die je hebt bedacht. Kun je je voorstellen hoeveel dat kan betekenen voor de persoonlijke invloed die je hebt? voor jezelf en en voor je omgeving. Laat je je langer mee resoneren met de negatieve stroom, of stem je jezelf als een gitaar af op de positievere tonen, die eigenlijk trillingen zijn?

In de westerse wereld zijn we veelal vergeten dat alles verbonden is. Dat maakt het voor sommige mensen lastig om te beseffen wat de gevolgen zijn van hun daden en gedachten. Ik ben hier nogmaals zonder oordeel in. Iedereen heeft zijn lessen en als het werkelijk zo gaat zoals het moet gaan, dan zijn we blijkbaar nu in exact het goede stadium, waar we nu horen te zijn. Dat wil overigens niet zeggen dat er geen ruimte is voor verbetering. Wat ik hierin wil betekenen is in mijn leven, het enige waar ik invloed op heb, steeds bewuster worden van de ervaring die ik heb en de keuzes die ik in het moment heb om er wat aan te doen. Invloed betekent in deze zonder dwang, maar waar mogelijk bijsturen om in de richting te gaan die ik/ jij wilt. Als je op een schip te veel dwang uitoefent en je tegen de richting in wilt sturen, breekt je mast waarschijnlijk en dat is waarschijnlijk niet wat je wilt.

Wat ik met de mast breken bedoel, is dat het waarschijnlijk voor je leven niet zal werken als je het roer in één keer omgooit. Het zal geleidelijk gaan. Het leven is een proces waarin je leert, daarom zal elke keer dat je iets doet, zelfs al is het herhaaldelijk een fout, een stapje verder is en het betekent dat je elke keer een stapje verder bent in je leerproces. Het is ook zo dat je in het leven vaker voor keuzes komt te staan en ook voor moeilijkheden. Ik zie het zo dat deze moeilijkheden zijn afgestemd op wat je op dit moment te leren hebt. Het komt naar je toe omdat je op dit moment resoneert met hetgeen wat er op je af komt, of andersom. Het is nodig om opgelost te worden, uiteindelijk. Daarom kan het verlichten om in dankbaarheid te kijken naar de moeilijkheden die je nu ondervindt, want dat kan betekenen dat je nu kunt zien waar jouw eigen probleemgebieden zitten en waar je er mogelijkerwijs aan kunt werken. Nogmaals zonder dwang, denk aan de mast, alles op zijn tijd. Tenzij je het nu nodig hebt om te ervaren dat je mast nu breekt, dat dat je les nu is haha:) Ik gun het je dat het op dit moment gaat zoals het moet gaan, inclusief de problemen die je nu tegenkomt en de lessen die je daaruit haalt. Dat zou ik je niet willen ontnemen.

Ik wil nogmaals benadrukken dat ik in geen enkel opzicht het leven van jullie, de lezers wil veranderen. Het is nu mijn keuze om dit blog te schrijven, omdat dit voor mij nu goed voelt en omdat ik er zin in heb om deze informatie te delen. Jullie leven ligt toch buiten mijn verantwoordelijkheid en vermogen om er iets aan te doen. Daarom ben ik blij dit te delen met de mensen die er nu aan toe zijn.

Groetjes Pim 🙂

 

 

Compassie

Beste lezer,

We zijn bij het moment gekomen waarop ik me ga uiten over de levenssituatie van vele mensen. Ik wil vooraf zeggen: Wat ik zeg is allemaal zonder oordeel . Het is iets wat ik zie en wat ik  een beetje jammer vind om waar te nemen. Maar het mag Zijn, omdat het Is, zonder oordeel en met compassie.

Ik zie dat veel mensen oordelen over zichzelf en/ of anderen. Dat is het deel dat ik jammer vind om te zien. Deze oordelen zijn diep gegrond en komen vanuit een overtuiging van ervaringen en aangeleerde dingen uit je leven. Vanaf het eerste levensjaar worden we opgevoed met goed en fout en dat is direct een oordeel.

Ik zie dat mensen oordelen over anderen. Om er zich waarschijnlijk zelf beter van denken te voelen, door te vergelijken met die ander. Anders zie ik nu geen reden om zoiets te doen. Ik zie dat mensen twijfel zaaien om zelf de illusie te wekken op die manier sterker te zijn, macht te hebben over iemand die dat toelaat.

Ik zie dat mensen oordelen over zichzelf. Bijvoorbeeld: “Ik kan dit toch niet” is een veel gehoorde uitspraak.

Ik zie dat de mensen die het meest zelf hun licht niet toelaten het meest zelf het geluk ergens anders zoeken. Een onharmonieuze uitlaatklep nodig hebben, om het gebrek aan zichzelf mogen zijn te compenseren.

Daarin zien we dat we in alles en iedereen compassie kunnen hebben, omdat haat niet opgelost kan worden met meer haat. Wat een persoon die zijn eigen licht niet toelaat misschien nu op dit moment het meest nodig heeft is Liefde en aandacht, in plaats van afkeuring. Dit geldt voor elke vorm van gebrek aan zelf liefde.

Ik wil vanaf  nu stoppen met oordelen omdat dat het leven een stuk makkelijker maakt. Ik wil vanaf nu steeds minder leven vanuit een negatieve overtuiging, steeds meer leven vanuit compassie en Liefde voor mezelf en daarmee Liefde voor anderen. Mogen Zijn. Houden van. Zonder oordeel.

Je bent het zelf die het oordeel in stand houdt. Niemand zegt dat je dit moet doen. Je bent het niet schuld dat de oordelen en de overtuigingen zijn ontstaan, niemand is dat uiteindelijk. Er is alleen maar oorzaak en gevolg, gebeurtenissen, gedachten en gevoelens en emoties, zonder oordeel. Dan kun je ze puur waarnemen en vragen waarom ze er zijn.

Het is confronterend om dicht bij je kern te komen van een puurder zelf. Je moet jezelf namelijk toestaan om te voelen en om te zijn. Daarmee raak je oude pijnen aan. Want iedereen wordt als baby puur en zonder oordeel geboren. Een baby ziet alleen wat is en daar stopt het. Er zit nog geen oordeel op.

Hoe zou het zijn om alles te zien zoals het is, zonder filter van negatieve gedachten. Negativiteit is in elke oplossing een probleem zien. Positiviteit is in elk probleem een oplossing zien. Hoe zou het zijn om niet te oordelen over dat wat is. In onszelf en in onze omgeving. Met begrip kijkend, in plaats van afkeuring of goedkeuring. Wat zien we dan? En mag het dan zijn?

Ik heb een wereldbeeld en een visie. Ik heb een visie dat het mogelijk is dat mensen zich kwetsbaar opstellen en durven te Zijn. En zichzelf met zelf liefde te Zijn. Dat mensen zich niet meer als bescherming verbergen achter wat ze zelf hebben gevormd, zonder oordeel. Achter de overtuigingen die we hebben. Diep vanbinnen ieder van ons zit een sprankeling van licht die zich wil laten ontdekken, die zich wil laten zien en wil laten uiten. Wij zijn dit licht, we zijn die pure kern. Hij zit te sluimeren onder de vele lagen en te wachten om zich te tonen. Wij laten ons licht zelf groot of klein maken.

Vanuit het idee dat we een eigen verantwoordelijkheid hebben hoe we op dingen reageren en wie we zijn, vanuit de keuzes die we zelf maken kun je ervoor kiezen om nu jezelf de Liefde te geven die je al zo lang nodig hebt. Je kunt er voor kiezen om je niet meer door de lagen van de overtuigingen en pijnen te laten leiden maar zelf het heft in handen te nemen. Stap voor stap dichter bij de kern komen. Wel de lagen aanrakend die je confronteren met wat je heeft belet om niet bij je licht te komen en van daar uit groeiend en lerend vanuit bewustwording.

Ik heb het zelf ervaren, hoe het is om diepe overtuigingen te hebben en hierdoor een oordeel op dingen te vellen en ik ervaar het zelf nog steeds. Toch kom ik langzaam maar zeker steeds dichter bij de Kern, bij de sprankel, door te kijken naar de overtuigingen die ik heb en wat ze met me doen. Ook door te kijken waarom ze er zitten kan ik veel begrip opbrengen voor wat het veroorzaakt heeft en daardoor de hele situatie helen, omdat dat was is geweest is geweest. We zijn in het nu en in dit moment hebben we de keuze hoe we ermee omgaan. Je zou iemand verlicht kunnen noemen als die helemaal zonder oordeel naar de wereld kan kijken. Daar zijn we echter vaak nog niet aan toe en daar vraag ik ook niet om.

Ieder mens is uniek met zijn eigen licht en met zijn eigen sprankel. Ik gun iedereen zijn eigen proces, want wat nu nodig is komt vanzelf op het pad van degene en waarom zou ik iemand iets anders gunnen dan dat wat hij/ zij nu nodig heeft? Een mensenleven is van grote waarde. Het is aan de mens zelf om deze waarde te zien en wat ermee te doen.

Groetjes, Pim

Goed voor jezelf zorgen

Beste medemens,

Vandaag ontdekte ik dat ik nogal eens op de vlucht wil slaan voor de alledaagse dingen. Ik voel me af en toe een beetje somber. Niet goed wetend wat ik moet doen. Soms zoek ik naar iets om dit gevoel niet te hoeven voelen. Nu weet ik echter: Het hoort erbij je af en toe ziekjes voelen, een beetje slapjes, of gewoon een beetje humeurig. Of gewoon saai. Het leven hoeft niet altijd één groot feest te zijn met veel indrukken. Het mag ook wel eens normaal zijn, of misschien wel zelfs een beetje naar, door een ervaring die je vandaag hebt gehad, of door iets dat je dwars zit. Het gevoel mag zijn.

De schoonheid van het leven zit in alles. Je moet het alleen weten te vinden en zien. Haal eens diep en rustig adem. Diep als in op zoveel mogelijk plekken in je lichaam de adem voelen, vooral in je buik. De adem tot in de buik voelen is meer nodig dan proberen zoveel mogelijk lucht binnen te krijgen, anders krijgen je hersenen een teveel aan zuurstof . Voel wat het diepe ademen met je doet en ervaar. “Als je zo diep ademhaalt geef je je lichaam een sein dat het veilig is hier en nu” (~vrij vertaald naar Gregg Braden) . In een gevaarlijke situatie zou je nooit zo diep en ontspannen ademen. Je lichaam raakt dus in een diepe staat van ontspanning, wat het toelaat om te helen.

Als ik op deze manier ontspan is het goed in dit moment en kan ik genieten van wat is. Op deze  manier kan ik oude gebeurtenissen verwerken, ben ik in het nu en hoef ik niet te denken aan de toekomst. Nu is het moment waarin alles gebeurt. Vanuit deze ontspannenheid in het nu kun je voelen hoe mooi het leven is en dankbaar zijn. Dit brengt veel teweeg, zowel in jezelf als in je omgeving. Je zult voelen hoe je zult stralen, zeker als je je hiervan bewust bent en dit vaker

Je bent het waard om goed voor jezelf te zorgen en bijvoorbeeld momenten te pakken om te voelen en te ademen op de natuurlijke, ontspannen manier die ik net beschreef. Je kunt niet rijden zonder benzine in de tank. In Pirates of the Carribean zei Johnny Depp als Jack Sparrow heel mooi: “hout, zeil en touw is geen schip, dat is wat een schip nodig heeft. Wat een schip echt is, is vrijheid.” Daarom is het dus goed om voor jezelf te zorgen. Je zult je lichaam (dat je toch wel degelijk ook zelf bent) goed moeten onderhouden als je er de vrijheid van wilt ervaren, anders zul je niet ver komen.

De gedachten, die de situatie filteren op basis van ervaringen en overtuigingen vertellen ons soms andere dingen dan ons hart. Daardoor zijn we soms verward en twijfelen we over onszelf. Het is dus zaak om de gedachten weer op een positieve manier oppakken, zodat we kunnen luisteren naar ons lichaam, waar het behoefte aan heeft. Zonder te oordelen. De gevoelens, waar ik dit artikel mee begon, willen ons iets vertellen. Ze zijn dus geen vijand, maar een vriend. De gevoelens zijn er om naar geluisterd te worden en goed voor jezelf zorgen is in de behoefte van je gevoelens voorzien.

Daarom is er ook helemaal niets mis mee om je af en toe slapjes te voelen. Ga er eens in mee. Laat het eens zijn, je kunt genieten van wat het met je doet als je dit doet en tijd voor jezelf neemt. Voel eens goed wat je nodig hebt, misschien ben je afgelopen periode wel veel te snel gegaan, waardoor je lichaam behoefte heeft aan rust. Of zat iets je al zo lang dwars dat het heel veel energie van je gevreten heeft en dat er bijvoorbeeld uitkomt als je het opgelost hebt. Je verdient je rust en je voeding, dat heb je nodig.

Helaas zijn er nog veel overtuigingen in de wereld dat er geen ruimte is voor goed voor jezelf zorgen. Dat heeft te maken met hoeveel je jezelf waard vindt en hoeveel je van jezelf mag Zijn. Daar komen we later nog wel eens op terug.

Amen.

Groetjes, Pim 🙂

Inspiratie

Waar komt voor mij inspiratie vandaan?

Allereerst komt het uit alle ervaringen die ik ooit heb gehad. Alles wat ik ooit heb meegemaakt kan ik gebruiken als inspiratie. Voor mij zijn vooral ook inspiratie expressies van andere mensen een bron van inspiratie voor mij. Denk hierbij aan boeken, films, filmpjes, series, directe inspirerende gesprekken, gedichten, iemand die iets met passie doet, en zo verder. Er zijn een aantal specifieke bronnen waaraan ik wijsheden en informatie heb ontleend, allemaal op hun eigen manier waardevol en die allemaal de algemene wijsheden op hun eigen manier verpakken en delen. De volgende creaties zijn van toepassing hierop en zijn allemaal een puzzelstuk die helpen de puzzel voor mij vollediger te maken. Hierbij kun je denken aan: Harry Potter, In de Ban van de Ring, the Matrix, de Ontdekking van de Hemel, Star Wars, Avatar the last Airbender en nog veel meer… zowel mensen als andere boeken en films. Ik ben me ervan bewust dat de samenstelling van deze opsomming op het eerste gezicht misschien vragen kan oproepen. Als je echter dieper naar de inhoud van deze werken kijkt, is er een bepaalde waarheid waar te nemen, die al deze werken met elkaar verbindt, een boodschap. De boodschap luidt dat er meer is dan wat we soms met alleen onze gedachten niet kunnen zien. Dat betekent dat we met alleen onze gedachten, bepaalde dingen missen. Dit is een hele belangrijke voor mij en de bron voor misschien uiteindelijk wel alle inspiratie, omdat uit het hart, samen met het hoofd veel meer kan bereiken dan het hoofd alleen. Van daaruit kun je creëren/ scheppen.

Ik dank iedereen en alles die en dat mij helpt mij te inspireren. Inspiratie is een stroom. Alles wat ik heb meegemaakt zit ergens opgeslagen en door er bewust mee bezig te zijn kan ik bepaalde verbindingen maken, verbanden leggen. Het is voor mij net alsof ik een spons ben, die informatie van alle kanten opzuigt en die uiteindelijk bewust en doelgericht de informatie laat stromen op een bepaald oppervlak. Wat ik nu aan het schrijven ben heb ik niet zelf bedacht. Het is een combinatie van informatie die ik omzet in woorden en er zinnen mee vorm. Daarom dank ik iedereen en alles die mij meegeholpen hebben deze bron van informatie groter te maken. Sommige mensen en dingen wat meer dan anderen. Sommige mensen dank ik specifiek, omdat die mij hebben laten inzien dat ik goed ben, zonder dat ik daar iets voor moet doen. En ook dat iks een grote bron van inspiratie, omdat het mij de moed en het zelfvertrouwen geeft om iets als dit te doen. En ik mag Zijn.

Ik besef dat dit veel informatie is in één keer om te verwerken. Ik nodig je uit om geduldig te zijn en eruit te filteren wat dit op dit moment voor jou kan betekenen. We gaan samen verder in het proces om dat wat ik zeg helder te krijgen en uit te leggen als dat nodig is. Iedereen kan deze informatie op zijn of haar eigen manier verwerken. Voor sommigen is dit nieuw, anderen hebben al bepaalde inzichten hierover gehad. Alles is goed. Of dit misschien een samenvatting is van wat je al weet, of iets wat je nog nauwelijks kunt bevatten is aan jezelf. Weet in ieder geval. Er is geen goed of fout hierin. Iedereen krijgt de informatie te verwerken die op dit moment voor hem of haar nodig is.

Ik voel ook de behoefte om me te verantwoorden naar jullie toe. Ik zal dit op een verantwoorde manier doen, omdat het eigenlijk niet nodig is, maar het wel inzicht kan geven in mijn situatie. Tegelijkertijd wil ik jullie de ruimte geven om te wennen aan wat ik hier schrijf. De behoefte om me te verantwoorden ligt in deze bij dat ik bang ben om veroordeeld te worden om de inhoud die ik schrijf. Toch doe ik het, omdat ik inmiddels genoeg zelfvertrouwen heb om me hier over heen te zetten en me niet door de angst te laten leiden. Ik mag Zijn.

Wat ik in ieder geval wil uitleggen, dat hier op een subtiele manier anders is dan verantwoorden (goed idee! ik maak er vanaf nu uitleggen van voor dat wat ik wil uitleggen. Verantwoorden heeft namelijk te maken met datgene uitleggen dat je in de eerste instantie voor niets of niemand hoeft uit te leggen, behalve aan jezelf.) is dat ik in elk geval zou schrijven. Ik zou dit alles opschrijven voor mezelf, al deze artikelen zou ik ook voor mezelf maken, zodat ik voor mezelf duidelijkheid en structuur in mijn denkpatronen creëer en makkelijker zaken met elkaar kan linken. En toen kwam ik op het idee om dat wat ik op te schrijven heb, uit te dragen op deze manier. Dan kan het het licht van de buitenwereld zien. Ik stel me voor dat iemand mijn schriften na mijn dood bij het opruimen van mijn huis ooit zou vinden en dat het misschien dan naar buiten komt en misschien ook niet. Maar in dat geval zou ik niet direct zelf kunnen beïnvloeden en bepalen wat er met mijn teksten gebeurt. Vooral nu, omdat ik leef en omdat we op dit moment met een beweging bezig zijn, iedereen zet immers stappen in het leven, is het veel nuttiger als ik het zo kan delen, in plaats van het mee te nemen in mijn graf.

Daarbij is het voor mezelf goed om me te uiten, in plaats van alles diep in mezelf verborgen te houden. Dit is voor mij een gevoel dat ik leef en door de expressie voel ik de vreugde die ik in me heb en dat die mag zijn, zeker ook omdat ik zelf hiermee iets gecreëerd heb, door inspiratie die via anderen gekomen is te bundelen. En ook dat ik zelf mag Zijn, omdat dit is wat ik graag doe en dat mag ik aan de buitenwereld laten zien.

Zo.

Met vriendelijke groet, Pim.

In het moment

Ik probeer soms een vervolg te maken op het vorige artikel. Ook dit is de zoektocht die vervolgt wordt. Misschien zet ik de zoektocht wel centraal als rode lijn in deze artikelenreeks op dit blog. Hmmm… dat klinkt wel interessant.

Ik zou graag willen vertellen over het verleden van mij, hoe ik hier gekomen ben en wat heeft gemaakt dat ik op deze manier mijn inspiratie kan delen. Dat is voor mij belangrijk. Toch ga ik het eerst over het nu hebben, omdat dat nog veel belangrijker is.

Ik zeg niet dat je iets moet doen of dat je er iets van moet leren. Ik biedt je alleen de mogelijkheid om te kijken en te lezen en eruit te halen wat je zelf wil, wat je zelf op dit moment misschien nodig hebt om nu te weten. Maar ook dat komt nog. Laten we eens beginnen met wat nu is. Want dat is zo belangrijk, het komt telkens weer terug.

Nu is namelijk het moment waarin alles gebeurt. Nu ben ik (lees ik als voor jezelf). Nu heb je de keuze. Waar je allemaal uit kunt kiezen komt vast ook nog wel ter spraken in een van de artikelen.

Er zijn veel boeken geschreven over succes en hoe je dit kunt behalen in je leven. Als je in het nu bent gaat het eigenlijk over veel meer dan succes. Dit is de kern van het vorige artikel, waarin ik uitlegde dat het doel niet het enige belangrijke is. Het punt is dat je door keuzes in een bepaalde staat kunt zijn in het hier en nu. Je kijkt vanuit hier en nu. Je voelt en je ervaart vanuit het hier en nu. Het geheim zit hem in hoe je het ervaart.

Er is hier zoveel informatie over die ik graag aan jullie wil vertellen. Het komt stap voor stap. Misschien ben ik wel aan het schrijven in de vorm van een boek dat uitgespreid is over verschillende artikelen. Het zal zich tijdens het lopen allemaal ontvouwen. Stap voor stap.

Dankjewel. Amen.