Metaforen

Dit is een aanvulling op het artikel “inspiratie”.

Voor heel veel waarheden zijn metaforen ontwikkeld. Het is vaak confronterend om de waarheden zo te zien zoals ze zijn, of de waarheid is moeilijk te zien, omdat je het dagelijks voorgeschoteld krijgt. Zo zie je door de bomen het bos niet meer. Een metafoor kan heel handig zijn om een probleem te benaderen, door het een subtiele andere vorm te geven, waardoor je er vanuit een ander perspectief naar kan kijken. Het zijn verhalen, wijsheden, universele waarheden of wetten/ wetmatigheden die telkens naar voren komen. Het is voor mij verleidelijk om allerlei metaforen te gaan uitleggen, die voor mij als inspiratiebron dienen (zie de lijst in het artikel “inspiratie”).

Krachtige metaforen bevatten een sterke kern van waarheid. Om die waarheid te zien, zul je zelf moeten kijken. Je zult zien wat je op dit moment aankan om te zien. Waarheid kan soms namelijk heel overweldigend zijn, het is dan heel gelaagd, wat waarschijnlijk ook maakt waarom je soms iets nog dieper begrijpt dan eerst. Er zijn verschillende niveau’s waarop je de waarheden kunt toepassen en kunt zien. Jij ziet het nogmaals op het niveau, of op de diepte waarop je op dit moment aan toe bent.

Het is ook helemaal niet het doel van metaforen om te beleren. Het is juist een doel om de mogelijkheid te geven om te zien wat is en hoe het is.

Ik zou daarom bijna een betoog houden waarom het goed is dat mensen boeken lezen en kunstvormen, uitingen van inspiratie (kunst= metafoor), te bekijken. Kunstzinnige mensen zien vaak “het grotere plaatje” of de “diepere lagen” en kunnen deze uiten en kwijt in de vorm waarin ze het gieten. De metafoor die ze vormen. Soms is het gewoonweg nodig, want als mensen in de omgeving die gelaagdheid niet snappen, zal er een tekort aan begrip zijn voor de persoon/ kunstenaar in kwestie en die kunstvorm/ metafoor is dan ook een hele goede uitlaatklep voor hem/ haar die voelt en weet dat er diepere lagen zijn.

Dit is een manier om te omschrijven wat kunst is.

Verder denk en weet ik steeds meer, dat we dit soort informatie in deze tijd steeds sneller aankunnen. We zijn toe aan meer, aan de diepere lagen. Langzaam maar zeker steken we als menselijk ras steeds meer de kop boven het zand om te kijken wat er allemaal te zien en te beleven is. Net als in de tijd van de oude Egyptenaren, de oude Grieken, bijvoorbeeld en in de tijd van de Renaissance, waarin men steeds een soort vorm van verlichting herkent in het leven en de wereld.

We zijn toe aan verandering. Geleidelijk aan natuurlijk, ik vind de metafoor van de gebroken mast van het vorige artikel hier wel toepasselijk. We zijn toe aan meer kennis, meer verlichting.

Ik zie het namelijk zo dat de adel en de geestelijkheid en de eeuwen hiervoor het heft in handen hielden en de mensen dom hielden. Mensen die “Meer” wisten en de “diepere lagen zagen” waren ketters en mensen werden bang gemaakt om te bloeien en te groeien, om als het ware boven het in stand gehouden zand uit te kijken, naar wat er meer is. Nu zie ik deze machtsvormen nog steeds, maar dan in andere vormen. Voornamelijk in de grote Bedrijven zie ik de geestelijkheid en in de regeringen zie ik de adel.

Eigenlijk doen de grote Bedrijven nu hetzelfde als de kerk destijds deed met hun macht. Ze houden de mensen klein en dom, de mensen laten dit overigens ook toe, maar het is in ieder geval hierdoor, door deze macht, minder verleidelijk om de kop boven het zand te steken. Het is makkelijker en meer “sociaal acceptabel” om het niet te doen.

Zelfs ik, of vooral ik, want ik ben net als iedereen, maak dit mee in mijn persoonlijke leefomgeving. Terwijl ik zoveel weet en begin te weten over dit soort onderwerpen, hield ik me klein, bang voor wat mijn omgeving van mij vond. Daar heb ik nu nog steeds moeite mee, dit is een van mijn lessen. Daarom is het voor mij nu zo goed dat ik opsta uit het zand, om te beginnen in mijn persoonlijke ontwikkeling, met als uiting dit schrijven wat ik nu doet. Dit verklaart waarom ik nu mijn blog ben begonnen. Ik ben hier ook heel dankbaar voor dat ik dit heb gedurfd.

Aangezien ik in het vorige artikel zei dat alles schakels zijn, neem ik de plaats en de verantwoordelijk in van de schakel die ik ben. Dit is wat ik nu te doen heb, het is een verlangen diep van binnen, ik slaap niet goed als ik nu niet schrijf. Het is vanwege de sociale macht, makkelijk om dit verlangen te onderdrukken. Om er niet mee naar buiten te komen. Ik besef de invloed die ik heb door dit schrijven, te erkennen dat ik menselijk ben en dat er meer is.

Ik ben al behoorlijk ver gekomen. Ik ben in het nu en ik kijk uit naar mijn verdere groei en ontwikkeling op dit gebied. Het is een spannende ontdekkingstocht, net als naar overzee in de 15e eeuw. Als pionier op dit gebied, verruim ik mijn eigen werkelijkheid, net zoals die van de mens. Dit bedoel ik niet om te pushen, want er zijn meer mensen zoals ik. Ik roep op tot dapperheid, om het zelf niet meer in toom te houden, maar de uiting en de expressievorm die je bent tot uiting te laten komen.

Echter alles op zijn tijd. Iedereen heeft alles op zijn eigen moment. De beweging is gemaakt. Alles is in gang gezet. The times,  they are a changing, zoals Bob Dylan het heel mooi verwoordde.

Nogmaals dit is echt geen push of een verzoek. Het is meer een soort statement. Ben lekker jezelf etc. etc. Eigenlijk zou ik nu op moeten houden met adviezen geven, omdat dat precies is wat ik niet wil om te doen. Tenzij er mij om wordt gevraagd.

Ik hou nu mijn mond haha.

Welterusten, slaap lekker (als je daar aan toe bent 🙂 en tot morgen!

Groetjes, Pim

Een gedachte over “Metaforen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s