Compassie

Beste lezer,

We zijn bij het moment gekomen waarop ik me ga uiten over de levenssituatie van vele mensen. Ik wil vooraf zeggen: Wat ik zeg is allemaal zonder oordeel . Het is iets wat ik zie en wat ik  een beetje jammer vind om waar te nemen. Maar het mag Zijn, omdat het Is, zonder oordeel en met compassie.

Ik zie dat veel mensen oordelen over zichzelf en/ of anderen. Dat is het deel dat ik jammer vind om te zien. Deze oordelen zijn diep gegrond en komen vanuit een overtuiging van ervaringen en aangeleerde dingen uit je leven. Vanaf het eerste levensjaar worden we opgevoed met goed en fout en dat is direct een oordeel.

Ik zie dat mensen oordelen over anderen. Om er zich waarschijnlijk zelf beter van denken te voelen, door te vergelijken met die ander. Anders zie ik nu geen reden om zoiets te doen. Ik zie dat mensen twijfel zaaien om zelf de illusie te wekken op die manier sterker te zijn, macht te hebben over iemand die dat toelaat.

Ik zie dat mensen oordelen over zichzelf. Bijvoorbeeld: “Ik kan dit toch niet” is een veel gehoorde uitspraak.

Ik zie dat de mensen die het meest zelf hun licht niet toelaten het meest zelf het geluk ergens anders zoeken. Een onharmonieuze uitlaatklep nodig hebben, om het gebrek aan zichzelf mogen zijn te compenseren.

Daarin zien we dat we in alles en iedereen compassie kunnen hebben, omdat haat niet opgelost kan worden met meer haat. Wat een persoon die zijn eigen licht niet toelaat misschien nu op dit moment het meest nodig heeft is Liefde en aandacht, in plaats van afkeuring. Dit geldt voor elke vorm van gebrek aan zelf liefde.

Ik wil vanaf  nu stoppen met oordelen omdat dat het leven een stuk makkelijker maakt. Ik wil vanaf nu steeds minder leven vanuit een negatieve overtuiging, steeds meer leven vanuit compassie en Liefde voor mezelf en daarmee Liefde voor anderen. Mogen Zijn. Houden van. Zonder oordeel.

Je bent het zelf die het oordeel in stand houdt. Niemand zegt dat je dit moet doen. Je bent het niet schuld dat de oordelen en de overtuigingen zijn ontstaan, niemand is dat uiteindelijk. Er is alleen maar oorzaak en gevolg, gebeurtenissen, gedachten en gevoelens en emoties, zonder oordeel. Dan kun je ze puur waarnemen en vragen waarom ze er zijn.

Het is confronterend om dicht bij je kern te komen van een puurder zelf. Je moet jezelf namelijk toestaan om te voelen en om te zijn. Daarmee raak je oude pijnen aan. Want iedereen wordt als baby puur en zonder oordeel geboren. Een baby ziet alleen wat is en daar stopt het. Er zit nog geen oordeel op.

Hoe zou het zijn om alles te zien zoals het is, zonder filter van negatieve gedachten. Negativiteit is in elke oplossing een probleem zien. Positiviteit is in elk probleem een oplossing zien. Hoe zou het zijn om niet te oordelen over dat wat is. In onszelf en in onze omgeving. Met begrip kijkend, in plaats van afkeuring of goedkeuring. Wat zien we dan? En mag het dan zijn?

Ik heb een wereldbeeld en een visie. Ik heb een visie dat het mogelijk is dat mensen zich kwetsbaar opstellen en durven te Zijn. En zichzelf met zelf liefde te Zijn. Dat mensen zich niet meer als bescherming verbergen achter wat ze zelf hebben gevormd, zonder oordeel. Achter de overtuigingen die we hebben. Diep vanbinnen ieder van ons zit een sprankeling van licht die zich wil laten ontdekken, die zich wil laten zien en wil laten uiten. Wij zijn dit licht, we zijn die pure kern. Hij zit te sluimeren onder de vele lagen en te wachten om zich te tonen. Wij laten ons licht zelf groot of klein maken.

Vanuit het idee dat we een eigen verantwoordelijkheid hebben hoe we op dingen reageren en wie we zijn, vanuit de keuzes die we zelf maken kun je ervoor kiezen om nu jezelf de Liefde te geven die je al zo lang nodig hebt. Je kunt er voor kiezen om je niet meer door de lagen van de overtuigingen en pijnen te laten leiden maar zelf het heft in handen te nemen. Stap voor stap dichter bij de kern komen. Wel de lagen aanrakend die je confronteren met wat je heeft belet om niet bij je licht te komen en van daar uit groeiend en lerend vanuit bewustwording.

Ik heb het zelf ervaren, hoe het is om diepe overtuigingen te hebben en hierdoor een oordeel op dingen te vellen en ik ervaar het zelf nog steeds. Toch kom ik langzaam maar zeker steeds dichter bij de Kern, bij de sprankel, door te kijken naar de overtuigingen die ik heb en wat ze met me doen. Ook door te kijken waarom ze er zitten kan ik veel begrip opbrengen voor wat het veroorzaakt heeft en daardoor de hele situatie helen, omdat dat was is geweest is geweest. We zijn in het nu en in dit moment hebben we de keuze hoe we ermee omgaan. Je zou iemand verlicht kunnen noemen als die helemaal zonder oordeel naar de wereld kan kijken. Daar zijn we echter vaak nog niet aan toe en daar vraag ik ook niet om.

Ieder mens is uniek met zijn eigen licht en met zijn eigen sprankel. Ik gun iedereen zijn eigen proces, want wat nu nodig is komt vanzelf op het pad van degene en waarom zou ik iemand iets anders gunnen dan dat wat hij/ zij nu nodig heeft? Een mensenleven is van grote waarde. Het is aan de mens zelf om deze waarde te zien en wat ermee te doen.

Groetjes, Pim

Goed voor jezelf zorgen

Beste medemens,

Vandaag ontdekte ik dat ik nogal eens op de vlucht wil slaan voor de alledaagse dingen. Ik voel me af en toe een beetje somber. Niet goed wetend wat ik moet doen. Soms zoek ik naar iets om dit gevoel niet te hoeven voelen. Nu weet ik echter: Het hoort erbij je af en toe ziekjes voelen, een beetje slapjes, of gewoon een beetje humeurig. Of gewoon saai. Het leven hoeft niet altijd één groot feest te zijn met veel indrukken. Het mag ook wel eens normaal zijn, of misschien wel zelfs een beetje naar, door een ervaring die je vandaag hebt gehad, of door iets dat je dwars zit. Het gevoel mag zijn.

De schoonheid van het leven zit in alles. Je moet het alleen weten te vinden en zien. Haal eens diep en rustig adem. Diep als in op zoveel mogelijk plekken in je lichaam de adem voelen, vooral in je buik. De adem tot in de buik voelen is meer nodig dan proberen zoveel mogelijk lucht binnen te krijgen, anders krijgen je hersenen een teveel aan zuurstof . Voel wat het diepe ademen met je doet en ervaar. “Als je zo diep ademhaalt geef je je lichaam een sein dat het veilig is hier en nu” (~vrij vertaald naar Gregg Braden) . In een gevaarlijke situatie zou je nooit zo diep en ontspannen ademen. Je lichaam raakt dus in een diepe staat van ontspanning, wat het toelaat om te helen.

Als ik op deze manier ontspan is het goed in dit moment en kan ik genieten van wat is. Op deze  manier kan ik oude gebeurtenissen verwerken, ben ik in het nu en hoef ik niet te denken aan de toekomst. Nu is het moment waarin alles gebeurt. Vanuit deze ontspannenheid in het nu kun je voelen hoe mooi het leven is en dankbaar zijn. Dit brengt veel teweeg, zowel in jezelf als in je omgeving. Je zult voelen hoe je zult stralen, zeker als je je hiervan bewust bent en dit vaker

Je bent het waard om goed voor jezelf te zorgen en bijvoorbeeld momenten te pakken om te voelen en te ademen op de natuurlijke, ontspannen manier die ik net beschreef. Je kunt niet rijden zonder benzine in de tank. In Pirates of the Carribean zei Johnny Depp als Jack Sparrow heel mooi: “hout, zeil en touw is geen schip, dat is wat een schip nodig heeft. Wat een schip echt is, is vrijheid.” Daarom is het dus goed om voor jezelf te zorgen. Je zult je lichaam (dat je toch wel degelijk ook zelf bent) goed moeten onderhouden als je er de vrijheid van wilt ervaren, anders zul je niet ver komen.

De gedachten, die de situatie filteren op basis van ervaringen en overtuigingen vertellen ons soms andere dingen dan ons hart. Daardoor zijn we soms verward en twijfelen we over onszelf. Het is dus zaak om de gedachten weer op een positieve manier oppakken, zodat we kunnen luisteren naar ons lichaam, waar het behoefte aan heeft. Zonder te oordelen. De gevoelens, waar ik dit artikel mee begon, willen ons iets vertellen. Ze zijn dus geen vijand, maar een vriend. De gevoelens zijn er om naar geluisterd te worden en goed voor jezelf zorgen is in de behoefte van je gevoelens voorzien.

Daarom is er ook helemaal niets mis mee om je af en toe slapjes te voelen. Ga er eens in mee. Laat het eens zijn, je kunt genieten van wat het met je doet als je dit doet en tijd voor jezelf neemt. Voel eens goed wat je nodig hebt, misschien ben je afgelopen periode wel veel te snel gegaan, waardoor je lichaam behoefte heeft aan rust. Of zat iets je al zo lang dwars dat het heel veel energie van je gevreten heeft en dat er bijvoorbeeld uitkomt als je het opgelost hebt. Je verdient je rust en je voeding, dat heb je nodig.

Helaas zijn er nog veel overtuigingen in de wereld dat er geen ruimte is voor goed voor jezelf zorgen. Dat heeft te maken met hoeveel je jezelf waard vindt en hoeveel je van jezelf mag Zijn. Daar komen we later nog wel eens op terug.

Amen.

Groetjes, Pim 🙂

Inspiratie

Waar komt voor mij inspiratie vandaan?

Allereerst komt het uit alle ervaringen die ik ooit heb gehad. Alles wat ik ooit heb meegemaakt kan ik gebruiken als inspiratie. Voor mij zijn vooral ook inspiratie expressies van andere mensen een bron van inspiratie voor mij. Denk hierbij aan boeken, films, filmpjes, series, directe inspirerende gesprekken, gedichten, iemand die iets met passie doet, en zo verder. Er zijn een aantal specifieke bronnen waaraan ik wijsheden en informatie heb ontleend, allemaal op hun eigen manier waardevol en die allemaal de algemene wijsheden op hun eigen manier verpakken en delen. De volgende creaties zijn van toepassing hierop en zijn allemaal een puzzelstuk die helpen de puzzel voor mij vollediger te maken. Hierbij kun je denken aan: Harry Potter, In de Ban van de Ring, the Matrix, de Ontdekking van de Hemel, Star Wars, Avatar the last Airbender en nog veel meer… zowel mensen als andere boeken en films. Ik ben me ervan bewust dat de samenstelling van deze opsomming op het eerste gezicht misschien vragen kan oproepen. Als je echter dieper naar de inhoud van deze werken kijkt, is er een bepaalde waarheid waar te nemen, die al deze werken met elkaar verbindt, een boodschap. De boodschap luidt dat er meer is dan wat we soms met alleen onze gedachten niet kunnen zien. Dat betekent dat we met alleen onze gedachten, bepaalde dingen missen. Dit is een hele belangrijke voor mij en de bron voor misschien uiteindelijk wel alle inspiratie, omdat uit het hart, samen met het hoofd veel meer kan bereiken dan het hoofd alleen. Van daaruit kun je creëren/ scheppen.

Ik dank iedereen en alles die en dat mij helpt mij te inspireren. Inspiratie is een stroom. Alles wat ik heb meegemaakt zit ergens opgeslagen en door er bewust mee bezig te zijn kan ik bepaalde verbindingen maken, verbanden leggen. Het is voor mij net alsof ik een spons ben, die informatie van alle kanten opzuigt en die uiteindelijk bewust en doelgericht de informatie laat stromen op een bepaald oppervlak. Wat ik nu aan het schrijven ben heb ik niet zelf bedacht. Het is een combinatie van informatie die ik omzet in woorden en er zinnen mee vorm. Daarom dank ik iedereen en alles die mij meegeholpen hebben deze bron van informatie groter te maken. Sommige mensen en dingen wat meer dan anderen. Sommige mensen dank ik specifiek, omdat die mij hebben laten inzien dat ik goed ben, zonder dat ik daar iets voor moet doen. En ook dat iks een grote bron van inspiratie, omdat het mij de moed en het zelfvertrouwen geeft om iets als dit te doen. En ik mag Zijn.

Ik besef dat dit veel informatie is in één keer om te verwerken. Ik nodig je uit om geduldig te zijn en eruit te filteren wat dit op dit moment voor jou kan betekenen. We gaan samen verder in het proces om dat wat ik zeg helder te krijgen en uit te leggen als dat nodig is. Iedereen kan deze informatie op zijn of haar eigen manier verwerken. Voor sommigen is dit nieuw, anderen hebben al bepaalde inzichten hierover gehad. Alles is goed. Of dit misschien een samenvatting is van wat je al weet, of iets wat je nog nauwelijks kunt bevatten is aan jezelf. Weet in ieder geval. Er is geen goed of fout hierin. Iedereen krijgt de informatie te verwerken die op dit moment voor hem of haar nodig is.

Ik voel ook de behoefte om me te verantwoorden naar jullie toe. Ik zal dit op een verantwoorde manier doen, omdat het eigenlijk niet nodig is, maar het wel inzicht kan geven in mijn situatie. Tegelijkertijd wil ik jullie de ruimte geven om te wennen aan wat ik hier schrijf. De behoefte om me te verantwoorden ligt in deze bij dat ik bang ben om veroordeeld te worden om de inhoud die ik schrijf. Toch doe ik het, omdat ik inmiddels genoeg zelfvertrouwen heb om me hier over heen te zetten en me niet door de angst te laten leiden. Ik mag Zijn.

Wat ik in ieder geval wil uitleggen, dat hier op een subtiele manier anders is dan verantwoorden (goed idee! ik maak er vanaf nu uitleggen van voor dat wat ik wil uitleggen. Verantwoorden heeft namelijk te maken met datgene uitleggen dat je in de eerste instantie voor niets of niemand hoeft uit te leggen, behalve aan jezelf.) is dat ik in elk geval zou schrijven. Ik zou dit alles opschrijven voor mezelf, al deze artikelen zou ik ook voor mezelf maken, zodat ik voor mezelf duidelijkheid en structuur in mijn denkpatronen creëer en makkelijker zaken met elkaar kan linken. En toen kwam ik op het idee om dat wat ik op te schrijven heb, uit te dragen op deze manier. Dan kan het het licht van de buitenwereld zien. Ik stel me voor dat iemand mijn schriften na mijn dood bij het opruimen van mijn huis ooit zou vinden en dat het misschien dan naar buiten komt en misschien ook niet. Maar in dat geval zou ik niet direct zelf kunnen beïnvloeden en bepalen wat er met mijn teksten gebeurt. Vooral nu, omdat ik leef en omdat we op dit moment met een beweging bezig zijn, iedereen zet immers stappen in het leven, is het veel nuttiger als ik het zo kan delen, in plaats van het mee te nemen in mijn graf.

Daarbij is het voor mezelf goed om me te uiten, in plaats van alles diep in mezelf verborgen te houden. Dit is voor mij een gevoel dat ik leef en door de expressie voel ik de vreugde die ik in me heb en dat die mag zijn, zeker ook omdat ik zelf hiermee iets gecreëerd heb, door inspiratie die via anderen gekomen is te bundelen. En ook dat ik zelf mag Zijn, omdat dit is wat ik graag doe en dat mag ik aan de buitenwereld laten zien.

Zo.

Met vriendelijke groet, Pim.

In het moment

Ik probeer soms een vervolg te maken op het vorige artikel. Ook dit is de zoektocht die vervolgt wordt. Misschien zet ik de zoektocht wel centraal als rode lijn in deze artikelenreeks op dit blog. Hmmm… dat klinkt wel interessant.

Ik zou graag willen vertellen over het verleden van mij, hoe ik hier gekomen ben en wat heeft gemaakt dat ik op deze manier mijn inspiratie kan delen. Dat is voor mij belangrijk. Toch ga ik het eerst over het nu hebben, omdat dat nog veel belangrijker is.

Ik zeg niet dat je iets moet doen of dat je er iets van moet leren. Ik biedt je alleen de mogelijkheid om te kijken en te lezen en eruit te halen wat je zelf wil, wat je zelf op dit moment misschien nodig hebt om nu te weten. Maar ook dat komt nog. Laten we eens beginnen met wat nu is. Want dat is zo belangrijk, het komt telkens weer terug.

Nu is namelijk het moment waarin alles gebeurt. Nu ben ik (lees ik als voor jezelf). Nu heb je de keuze. Waar je allemaal uit kunt kiezen komt vast ook nog wel ter spraken in een van de artikelen.

Er zijn veel boeken geschreven over succes en hoe je dit kunt behalen in je leven. Als je in het nu bent gaat het eigenlijk over veel meer dan succes. Dit is de kern van het vorige artikel, waarin ik uitlegde dat het doel niet het enige belangrijke is. Het punt is dat je door keuzes in een bepaalde staat kunt zijn in het hier en nu. Je kijkt vanuit hier en nu. Je voelt en je ervaart vanuit het hier en nu. Het geheim zit hem in hoe je het ervaart.

Er is hier zoveel informatie over die ik graag aan jullie wil vertellen. Het komt stap voor stap. Misschien ben ik wel aan het schrijven in de vorm van een boek dat uitgespreid is over verschillende artikelen. Het zal zich tijdens het lopen allemaal ontvouwen. Stap voor stap.

Dankjewel. Amen.

Een stap verder

We zijn in deze nieuwe dag. Een dag waarin ik kan weer kan schrijven, yes. Een dag waarin we keuzes hebben in het moment. Dit is ook een dag waarin ik verder met jullie kan delen wat mij bezig houdt, wat ik wil en waar ik naartoe ga.

Eigenlijk weet ik nog helemaal niet zo goed waar ik naartoe gaan. Stap voor stap komen we dichter bij ons doel. Ik ben nog steeds in de spanning voor wat ik moet schrijven, maar tegelijkertijd weet ik: Het is oké. Alles is goed, tenzij ik het van anderen laat afhangen…

Ik heb steeds meer helder wat ik hier met jullie wil delen. Mijn groeiproces. Mijn keuzes, mijn inzichten en mijn inspiratie. Ik wil het hier hebben over persoonlijke groei  en laten zien wat mogelijk is in dit moment. Ik weet alleen nog niet waar ik wil beginnen en waar ik wil eindigen, maar uiteindelijk doet dat er helemaal niet toe. Ik ben hier om te groeien en om te leren, dus er is geen goed of fout. En daarbij is het ook nog eens zo dat het niet echt gaat om het begin of het einde, maar om het proces. Tuurlijk gaat het er ook een beetje om wat het uiteindelijk wordt, maar dat is niet alles. Het leven gaat niet om het goed hebben gedaan als je op je sterfbed ligt. Het leven gaat om ervaren en om Zijn in het hier en nu, net zoals planten en dieren dat doen. We zijn vaak zo veel bezig in ons hoofd met doelen bereiken, de uitkomst centraal zetten. Maar is dat wel de essentie van dit verhaal? Het gaat volgens mij eerder om de dans zelf, het zingen zelf, de ervaring, het voelen van de klank in het moment en wat het met je doet. Het leven wordt niet voor niets wel eens “de dans van het leven genoemd”. Het gaat niet om de uitkomst, maar de expressie in het nu. Dat heet het leven nodig om geleefd te worden.

 

Welkom

Beste lezer, hier ben ik dan.

Ik ben Pim. Ik voel de behoefte om te schrijven. Het is dan wel zo handig als het ook  gelezen wordt, dus daarom ben ik hier. Ik ben hier in de eerste instantie ook om te delen, eerlijk, wat me bezig houdt en waarom. Ik ben graag aan het filosoferen over mezelf en mijn weg in dit leven en de schakels daartussen. Het is voor mij spannend om hiermee te beginnen. Het is namelijk de eerste keer dat ik schrijf voor anderen. Natuurlijk doe ik het ook voor mezelf, ik bedoel hiermee te zeggen dat ik hiervoor nog nooit gepubliceerd heb. Iedereen heeft altijd wel iets te denken en te zeggen over werk van anderen, mijn werk. Ik wil in ieder geval dat wat ik schrijf, vanuit mijn hart komt en ik wil dus zo dicht mogelijk bij mezelf blijven en me niet laten leiden door de mening van anderen, of eventueel van jou. Dat wil echter niet zeggen dat je geen mening mag hebben. Bij deze spreken we af dat je alles mag vinden van wat je hier leest. Dat is natuurlijk voor mij makkelijk om te zeggen, omdat jouw mening helemaal niet aan mij is, maar ik zeg het toch. Het is ook een persoonlijke zoektocht hierin voor mij. Wat zeg ik wel, wat zeg ik niet, of is het misschien goed om volledig mijn hart te volgen, maar tegelijkertijd toch een beetje na te denken, wat slim is om te zeggen. Ik merk in ieder geval dat ik veel makkelijker schrijf als mijn hoofd er niet  tussen zit. Je raadt het al, mogelijkerwijs, dit is een directe interactie tussen mijn gevoel en gedachten en jou op een indirecte manier. Even goed ademhalen. Het gaat voor mij heel snel en het is een grote persoonlijke stap voor mij. Ook vraag ik me af of dit wel een goede keuze is, om zo te beginnen met schrijven. Ja, eigenlijk wel, want er bestaat geen goed of fout qua keuzes in dit moment. En anyway, het leven biedt veel mogelijkheden als je ze ziet en als je ze kunt aangrijpen. Voor mij is de keuze nu gemaakt tussen mezelf klein houden en de mogelijkheden aan me voorbij laten gaan, enerzijds en de mogelijkheid grijpen en daarmee mijn angst overwinnen en groeien, met het risico om te falen anderzijds. En ik mag fouten maken. Dat heb ik inmiddels wel geleerd (toch is dit echt nog een leerpunt voor mij, ik weet het wel maar ik begrijp het nog niet altijd). Stel je een leven voor waarin je geen fouten mag maken, haha. Dat zou dan wel een erg bekrompen wereld zijn. Maar misschien raak ik hiermee ook wel weer wat dingen aan… Ik weet het niet.

Ik vind het in ieder geval fijn dat ik nu de start gemaakt heb. Er zit een creatieve vonk in mij die lonkt om uitgedragen te worden en dat is voor mij intensief. Het is namelijk zo dat ik heel graag mijn creativiteit wil uiten en er al een tijdje geen aandacht aan gegeven heb, waardoor er, merk ik nu, een soort opstopping is ontstaan in mijn energiesysteem, in het stromen ervan. Daarbij wil ik nogmaals aangeven dat dit voor mij ook een behoorlijke stap is, omdat ik hiermee in mijn kwetsbaarheid kom te staan. Dat is voor mij alleen maar een goed ding. Daardoor zal ik wel steviger moeten komen te staan, maar dat komt vanzelf wel. Net zoals iedereen ben ik in ieder geval, in elke omstandigheid, wat er ook gebeurd, Goed. Zeg het maar eens tegen jezelf: Ik ben goed. Het voelt misschien raar aan, omdat dit iets is wat men zichzelf soms niet gunt, of waar nog een bepaalde angst op zit.

Goh, ik moet nu wel oppassen dat ik niet te veel informatie in één keer wil delen en dat ik niet ga proberen mezelf te verantwoorden voor wat ik doe. Ik ga kijken of het misschien goed is om mezelf niet direct bloot te geven op het internet. Waarschijnlijk is dat het geval. Dat is dus ook het dilemma waar ik nu inzit, ik wil heel graag de kwetsbaarheid in, omdat dit heel veel kan aanraken bij mensen, maar het is in dit geval veiliger voor mezelf, als een soort bescherming om niet te diep te gaan op mijn persoonlijke emoties. Weet in ieder geval wel dat die er zijn, want het gaat mij erom dat iedereen zijn of haar persoonlijke emoties en gevoelens heeft en ik wil ruimte bieden om dit te erkennen en te delen en van anderen te laten herkennen, omdat het soms goed is om te beseffen dat we niet alleen hierin staan, terwijl we dat wel soms zo denken.

Dit is het begin van mijn blog. Dankjewel dat ik dit met jullie mag delen.

Amen.