Een stap verder

We zijn in deze nieuwe dag. Een dag waarin ik kan weer kan schrijven, yes. Een dag waarin we keuzes hebben in het moment. Dit is ook een dag waarin ik verder met jullie kan delen wat mij bezig houdt, wat ik wil en waar ik naartoe ga.

Eigenlijk weet ik nog helemaal niet zo goed waar ik naartoe gaan. Stap voor stap komen we dichter bij ons doel. Ik ben nog steeds in de spanning voor wat ik moet schrijven, maar tegelijkertijd weet ik: Het is oké. Alles is goed, tenzij ik het van anderen laat afhangen…

Ik heb steeds meer helder wat ik hier met jullie wil delen. Mijn groeiproces. Mijn keuzes, mijn inzichten en mijn inspiratie. Ik wil het hier hebben over persoonlijke groei  en laten zien wat mogelijk is in dit moment. Ik weet alleen nog niet waar ik wil beginnen en waar ik wil eindigen, maar uiteindelijk doet dat er helemaal niet toe. Ik ben hier om te groeien en om te leren, dus er is geen goed of fout. En daarbij is het ook nog eens zo dat het niet echt gaat om het begin of het einde, maar om het proces. Tuurlijk gaat het er ook een beetje om wat het uiteindelijk wordt, maar dat is niet alles. Het leven gaat niet om het goed hebben gedaan als je op je sterfbed ligt. Het leven gaat om ervaren en om Zijn in het hier en nu, net zoals planten en dieren dat doen. We zijn vaak zo veel bezig in ons hoofd met doelen bereiken, de uitkomst centraal zetten. Maar is dat wel de essentie van dit verhaal? Het gaat volgens mij eerder om de dans zelf, het zingen zelf, de ervaring, het voelen van de klank in het moment en wat het met je doet. Het leven wordt niet voor niets wel eens “de dans van het leven genoemd”. Het gaat niet om de uitkomst, maar de expressie in het nu. Dat heet het leven nodig om geleefd te worden.

 

Welkom

Beste lezer, hier ben ik dan.

Ik ben Pim. Ik voel de behoefte om te schrijven. Het is dan wel zo handig als het ook  gelezen wordt, dus daarom ben ik hier. Ik ben hier in de eerste instantie ook om te delen, eerlijk, wat me bezig houdt en waarom. Ik ben graag aan het filosoferen over mezelf en mijn weg in dit leven en de schakels daartussen. Het is voor mij spannend om hiermee te beginnen. Het is namelijk de eerste keer dat ik schrijf voor anderen. Natuurlijk doe ik het ook voor mezelf, ik bedoel hiermee te zeggen dat ik hiervoor nog nooit gepubliceerd heb. Iedereen heeft altijd wel iets te denken en te zeggen over werk van anderen, mijn werk. Ik wil in ieder geval dat wat ik schrijf, vanuit mijn hart komt en ik wil dus zo dicht mogelijk bij mezelf blijven en me niet laten leiden door de mening van anderen, of eventueel van jou. Dat wil echter niet zeggen dat je geen mening mag hebben. Bij deze spreken we af dat je alles mag vinden van wat je hier leest. Dat is natuurlijk voor mij makkelijk om te zeggen, omdat jouw mening helemaal niet aan mij is, maar ik zeg het toch. Het is ook een persoonlijke zoektocht hierin voor mij. Wat zeg ik wel, wat zeg ik niet, of is het misschien goed om volledig mijn hart te volgen, maar tegelijkertijd toch een beetje na te denken, wat slim is om te zeggen. Ik merk in ieder geval dat ik veel makkelijker schrijf als mijn hoofd er niet  tussen zit. Je raadt het al, mogelijkerwijs, dit is een directe interactie tussen mijn gevoel en gedachten en jou op een indirecte manier. Even goed ademhalen. Het gaat voor mij heel snel en het is een grote persoonlijke stap voor mij. Ook vraag ik me af of dit wel een goede keuze is, om zo te beginnen met schrijven. Ja, eigenlijk wel, want er bestaat geen goed of fout qua keuzes in dit moment. En anyway, het leven biedt veel mogelijkheden als je ze ziet en als je ze kunt aangrijpen. Voor mij is de keuze nu gemaakt tussen mezelf klein houden en de mogelijkheden aan me voorbij laten gaan, enerzijds en de mogelijkheid grijpen en daarmee mijn angst overwinnen en groeien, met het risico om te falen anderzijds. En ik mag fouten maken. Dat heb ik inmiddels wel geleerd (toch is dit echt nog een leerpunt voor mij, ik weet het wel maar ik begrijp het nog niet altijd). Stel je een leven voor waarin je geen fouten mag maken, haha. Dat zou dan wel een erg bekrompen wereld zijn. Maar misschien raak ik hiermee ook wel weer wat dingen aan… Ik weet het niet.

Ik vind het in ieder geval fijn dat ik nu de start gemaakt heb. Er zit een creatieve vonk in mij die lonkt om uitgedragen te worden en dat is voor mij intensief. Het is namelijk zo dat ik heel graag mijn creativiteit wil uiten en er al een tijdje geen aandacht aan gegeven heb, waardoor er, merk ik nu, een soort opstopping is ontstaan in mijn energiesysteem, in het stromen ervan. Daarbij wil ik nogmaals aangeven dat dit voor mij ook een behoorlijke stap is, omdat ik hiermee in mijn kwetsbaarheid kom te staan. Dat is voor mij alleen maar een goed ding. Daardoor zal ik wel steviger moeten komen te staan, maar dat komt vanzelf wel. Net zoals iedereen ben ik in ieder geval, in elke omstandigheid, wat er ook gebeurd, Goed. Zeg het maar eens tegen jezelf: Ik ben goed. Het voelt misschien raar aan, omdat dit iets is wat men zichzelf soms niet gunt, of waar nog een bepaalde angst op zit.

Goh, ik moet nu wel oppassen dat ik niet te veel informatie in één keer wil delen en dat ik niet ga proberen mezelf te verantwoorden voor wat ik doe. Ik ga kijken of het misschien goed is om mezelf niet direct bloot te geven op het internet. Waarschijnlijk is dat het geval. Dat is dus ook het dilemma waar ik nu inzit, ik wil heel graag de kwetsbaarheid in, omdat dit heel veel kan aanraken bij mensen, maar het is in dit geval veiliger voor mezelf, als een soort bescherming om niet te diep te gaan op mijn persoonlijke emoties. Weet in ieder geval wel dat die er zijn, want het gaat mij erom dat iedereen zijn of haar persoonlijke emoties en gevoelens heeft en ik wil ruimte bieden om dit te erkennen en te delen en van anderen te laten herkennen, omdat het soms goed is om te beseffen dat we niet alleen hierin staan, terwijl we dat wel soms zo denken.

Dit is het begin van mijn blog. Dankjewel dat ik dit met jullie mag delen.

Amen.